تأثیر عناصر محلول بر جدایش بور در فولادهای حاوی بور
تأثیر عناصر محلول بر جدایش بور در فولادهای حاوی بور[1]
ترجمه: محمدحسین نشاطی - شرکت توسعه فولاد آلیاژی ایرانیان
افزودن بور به آلیاژهای فولادی باعث افزایش سختی و نواقص ریختهگری می شود. پیشبینی می گردد مشکلات ریخته گری ناشی از واکنش متاتکتیک، γ+L→γ+δ باشد، که در آنجا با کاهش دما، یک ماده کاملاً جامد به صورت موضعی شروع به ذوب شدن مجدد می کند. منبع احتمالی دیگر نواقص ریخته گری یک فاز غنی از بورید است که پیشبینی می شود در دماهای پایین مایع باقی بماند. برای تعیین تجربی اینکه کدام واکنش منبع احتمالی نواقص ریخته گری است، واکنش های پیشبینی شده و تأثیر عناصر محلول بر آن واکنش ها بررسی شد. ذوب منطقه های تعلیقی برای کنترل جدایش در یک آلیاژ آهن سه تائی Fe-C-B و آلیاژ تجاری 22MnB5 مورد استفاده قرار گرفت. جدایش کربن و یک واکنش پریتکتیک منتج می شوند به یک جهش پریتکتیک در طی انجماد جهت دار که در آن منطقه انجماد جهتدار (DS) اول تحت انجماد bcc-δ قرار می گیرد و به دنبال آن جهش پریتکتیک به انجماد صفحه های حالت پایدار -fccγ در منطقه DS دوم بوجود می آید. حضور سایر عناصر محلول در آلیاژ ذوب منطقه های شده 22MnB5 به تفکیک جبهه انجماد صفحه های قبل از حصول انجماد حالت پایدار در منطقه DS دوم منتج می شود. با سطح تماس جامد/مایع سلولی، مایع بین سلولی غنی از بور باعث تشکیل ذرات بورو-کاربید آهن با نقطه ذوب پائین می شود. شرایط انجماد کنترل شده در ذوب کننده منطقه های تعلیقی قادر به جلوگیری از جدایش تقریبا 0.003 درصد وزنی بور به سطوح کافی بالا برای تشکیل ذرات بورید نبودند. بنابراین، این احتمال وجود دارد که در طی ریخته گری تجاری، تشکیل فاز بورید با نقطه ذوب پائین از جدایش بین دندریتی منبع اصلی مسائل ریخته گری باشد.
[1] - Effect of Solute Elements on Boron Segregation in Boron-Containing Steels, ISIJ International, Vol. 60 (2020), No. 1.